Het begin van ons avontuur: Bangkok
Op 6 december vertrokken we vanaf Penang, Maleisië, naar Bangkok, Thailand. Een rechtstreekse vlucht van slechts 1 uur en 45 minuten bracht ons naar Don Mueang Airport. Tegelijkertijd landde onze zoon op het andere vliegveld van Bangkok, Suvarnabhumi (BKK). Onze dochter was al eerder aangekomen en zat op ons te wachten in een hotel aan de gezellige Ram Buttri straat, vlak bij Khao San Road. Wat een bijzonder moment om na jaren weer met z’n vieren op reis te zijn. Een vakantie als gezin, nu met twee volwassen kinderen – iets wat je koestert.
Onze dochter bleef ruim twee weken en onze zoon een maand. De eerste dagen brachten we door in Bangkok om te acclimatiseren. Daarna begon ons rondreis door Thailand: van de natuur in Khao Sok en de eilandsfeer op Koh Phangan tot de rust en cultuur van Chiang Rai, Chiang Mai en Pai.
Khao Sok National Park & Cheow Lan Lake
Na een binnenlandse vlucht naar Surat Thani reisden we door naar Khao Sok. De volgende dag voeren we over het beroemde Cheow Lan Lake in het Khao Sok National Park. We sliepen in eenvoudige drijvende bungalows op het meer – back to basics. De stilte, de indrukwekkende rotsformaties en de dode bomen die uit het glasheldere water staken… een unieke ervaring. Onder het wateroppervlak liggen de restanten van het voormalige dorp Ban Chiew Lan – een populaire plek voor duikers.
Koh Phangan en het regenseizoen
Vanuit Khao Sok gingen we per bus en boot naar Koh Phangan, het bekende feesteiland. Maar de weersomstandigheden gooiden roet in het eten. Hevige regen, overstromingen en stormwaarschuwingen bepaalden het eiland. Ons verblijf lekte aan alle kanten. Video’s op social media toonden hoe mensen door kniehoog water liepen. De Full Moon Party sloegen we over – misschien zijn we daar ook gewoon te oud voor. Uiteindelijk besloten we op tijd te vertrekken, voordat de boten zouden stoppen met varen. Geen goedkope beslissing, maar wel de juiste. Uiteindelijk kregen we verhalen over overstromingen, stroomuitval en te wilde zee om met de ferries nog te varen. Dus inderdaad, wel de juiste beslissing.
Koh Phangan zal nog wel even blijven bestaan dus we kunnen altijd weer terug.
Culturele hoogtepunten in Chiang Rai
Chiang Rai verraste ons met indrukwekkende tempels zoals de Witte Tempel (Wat Rong Khun) en de Blauwe Tempel. Ook bezochten we Wat Huay Pla Kang, een gigantisch wit beeld van Guan Yin – de godin van barmhartigheid – dat hoog boven de bergen uittorent. De lift bracht ons tot in het hoofd van het beeld waar je uitkijkt over de rijstvelden.
’s Avonds struinden we graag over de night market bij het busstation, waar we genoten van goedkoop en heerlijk street food. Tijdens een tocht kwamen we zelfs een bloemen- en plantenfestival tegen – een onverwachte bonus met lokale lekkernijen.
Op de scooter door de Golden Triangle
Vanuit Chiang Rai besloten we de iconische Golden Triangle route te rijden op onze motorscooters — een ervaring die je raakt en bijblijft. De weg slingert zich door adembenemende landschappen, langs glooiende heuvels, steile bergen en uitgestrekte vergezichten. De vrijheid van de scooter maakt het extra bijzonder: je voelt de wind, ruikt de natuur, en bent volledig aanwezig in het moment.
Een van de hoogtepunten was het drielandenpunt, waar Thailand, Laos en Myanmar samenkomen aan de machtige Mekong rivier. Bovenop de heuvel kun je letterlijk uitkijken over drie landen, terwijl de rivier als een vloeibare grens door het landschap stroomt. Het is een plek doordrenkt van geschiedenis — ooit berucht vanwege de opiumhandel die hier floreerde. Wanneer je daar staat, met uitzicht op de rivier en de omringende landen, begrijp je waarom deze plek zo strategisch én mysterieus was.
We vervolgden onze tocht en bereikten tegen het einde van de dag een tempel op een heuveltop — een verborgen parel waar je getrakteerd wordt op een magische zonsondergang. De lucht kleurde oranje en goud terwijl de zon langzaam achter de bergen zakte. Een bijna meditatieve stilte viel over de plek. De oranje kleuren van de zonsondergang gaf de toch al prachtig gouden tempel nog een extra magisch aanblik.
Natuurlijk betekende dit ook dat we in het donker terug moesten rijden naar ons hotel. De kronkelende bergwegen vragen dan om extra concentratie, maar zelfs dat draagt bij aan het avontuur. Soms zijn het juist die kleine ongemakken die een reis onvergetelijk maken.
De Golden Triangle route is meer dan een rit — het is een reis door cultuur, geschiedenis, en indrukwekkende natuur. Op twee wielen voel je je onderdeel van het landschap, en dat maakt het des te waardevoller.
Avontuur in Chiang Mai en Pai
Na Chiang Rai reden we met de bus naar Chiang Mai. We huurden scooters, gingen ziplinen met Kingkong Zipline, en genoten van de oude binnenstad. Daarna namen we afscheid van onze dochter die terugvloog voor Kerstmis met haar gezin – een emotioneel moment.
Met onze zoon en zijn vriendin reden we vervolgens over de bochtige 1095 naar Pai. Onze bagage werd voor een paar Baht vooruitgestuurd – ideaal. De route naar Pai is prachtig: 762 bochten en waanzinnige uitzichten.
Pai zelf is een relaxt dorpje met hippievibes, night markets en volop natuur zoals Pai Canyon, hotsprings en Cave Lot.
Een bezoek aan de Pai Canyon bij zonsondergang is eigenlijk een must voor iedereen die in Pai verblijft. En moment om even stil te staan en gewoon even na te denken over het vervolg van je leven.
’s Avonds werd het flink koud: temperaturen daalden tot 15 graden. Mijn vest had ik in Maleisië gelaten – niet handig. Gelukkig had Monita een slimmer plan.
Oud & Nieuw in Bangkok
Na Pai keerden we terug naar Chiang Mai en vlogen we naar Bangkok om daar Oud & Nieuw te vieren. We vermeden de gekte van Khao San Road en bleven op Ram Buttri – gezelliger, rustiger én goedkoper. Aan de oevers van de Chao Phraya rivier genoten we van wat vuurwerk. De feestdagen gingen bijna onopgemerkt voorbij, maar dat vonden we eigenlijk helemaal niet erg.
Afscheid en terug naar Penang
Op de laatste avond dineerden we nog samen. De volgende dag vlogen wij terug naar Penang en onze zoon vanaf Suvarnabhumi naar Amsterdam. Wederom een afscheid vol emotie. Het besef dat wij hier in Azië blijven en het weer even zal duren voordat we elkaar zien, hakte er wel in.
Terug in Maleisië – en een onverwachte wending
De vlucht naar Penang was soepel, maar bij aankomst kreeg Monita problemen met immigratie. De douanebeambte was wantrouwig omdat we vaker via buurlanden Maleisië binnenkomen en steeds 90 dagen blijven. Uiteindelijk mocht ze het land in, maar het voorval sloeg in als een bom. Zeker bij mij. Ik belandde in een sombere periode vol twijfels over onze toekomstplannen in Maleisië.
Gelukkig zijn we er samen weer uitgekomen. We hebben inmiddels een Honda PCX 150 scooter gekocht en overwegen nu serieus om ons huurcontract met nog een jaar te verlengen. Toch blijft de vraag hangen…
Mogen we straks Maleisië nog wel in? Of zien ze ons als illegale arbeidsmigranten?
Tot slot
Deze reis door Thailand met onze kinderen was intens, prachtig en waardevol. Een herinnering om voor altijd te koesteren. We weten niet of we dit ooit nog eens zo kunnen meemaken – dus we hebben er dubbel en dwars van genoten.
Proost, op herinneringen, op reizen, en op het leven!
Google heeft besloten om de Google Photo Api te wijzigen. Hierdoor kunnen we onze fotoalbum voorlopig niet meer op deze website weergeven. Ik ga opzoek naar een andere manier om toch onze albums te kunnen delen.